Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Πεθύμησα ένα σύννεφο



Τι σε μέλλει εσένα σκόρπια μου ψυχή
που εγώ τον πόνο μου έκανα νησί
να σπέρνει ο ήλιος πάνω μου φωτιά
και τ' άστρα μοναξιά
Πεθύμησα ένα σύννεφο
βροχή να πιω κι ουρανό
Θάλασσα ζωή χρόνια περιμένω
πλοίο κουρσεμένο σ' άγονη γραμμή
θάλασσα ζωή με πανιά σχισμένα
και κουπιά σπασμένα πάρε με μαζί
Τι σε μέλλει εσένα άδεια μου καρδιά
κι αν αγαπώ παράξενα παιδιά
που κρύβουν στο φιλί τους προσευχή
της μάνας τους ευχή
Πεθύμησα ένα σύννεφο
βροχή να πιω κι ουρανό
Θάλασσα ζωή χρόνια περιμένω
πλοίο κουρσεμένο σ' άγονη γραμμή
θάλασσα ζωή με πανιά σχισμένα
και κουπιά σπασμένα πάρε με μαζί

Από τον Donald κι εμένα,
Καλημέρα και καλά σας πράγματα.



Υ.Γ. Μη με κοιτάς.Καμιά φορά αρκεί ένας μόνο στίχος για να βάλεις τα κλάματα...